HAKA!!

Ka Mate Ka Mate!

Ka Ora Ka Ora!

'Aaah wat schattig!' waren de eerste woorden van Danielle na mijn primeur binnen de inheemse oorlogsdans. Gezamenlijk met alle mannelijke medebackpackers van allerlei nationaliteiten heb ik de 'Haka'geleerd. (Youtube: All blacks rugby haka) Met ontbloot bovenlichaam werd er flink geoefend onder leiding van een echte Maori, die ons eerder het stuipen op het lijf jaagde. Antilichamen met verbranden armen en witte kippenborstjes voerde deze Haka zo goed mogelijk uit onder het toeziend oog van alle dames. Een kwartiertje leedvermaak voor de dames en een kwartiertje voor paal staan voor de heren. Ik ben blij dat het achter de rug is, helaas is het wel gefilmd. Danielle heeft ook een dansje gedaan met een balletje aan een touwtje. Dat was weerzinwekkend!

Na onder een sterrenhemel te hebben geslapen vertrokken we van Maketu richting Taupo. Wereldberoemd om het parachutespringen. Maar beloofd is beloofd, ik kan het thuisfront geruststellen. We zijn natuurlijk niet uit een vliegtuig gesprongen. Veel te gevaarlijk!

Whakahoro (spreek uit als: Fack a Whore - o), Een natuurreservaat waar we graag wat langer hadden willen blijven. Een reservaat waar vee en wild in balans samenleven. Ik heb me hier geamuseerd met het bijlwerpen. In de avond kregen we geit voorgeschoteld. Smakelijk taai.

We hebben nu heel wat hostels van binnen bekeken, de kamer gedeeld met soms wel zeven vreemden. We verbazen ons over alle slaapgeluiden die men kan maken. Gesnurk, gepraat en gegorgel aangevuld met piepende bedden. Soms laat iemand een wind. Het is dan ook funest om midden in de nacht wakker te worden. Je komt door al deze prikkels maar moeilijk in slaap.

'TheTongariro Alpine Crossing'Een hike / wandeltocht van maar liefst negentien kilometer over de berg waar Frodo de ring die ons allen bindt in het vuur heeft geworpen.De berg waar Danielle een tempo hanteerde waar Frodo jaloers op kan zijn. Mist en zeer harde wind kon ons niet weerhouden om deze klim te voltooien. Boven op de berg werden we getrakteerdop milde vulkanische activiteit en aquamarijn gekleurde meertjes. Jammergenoeg stonk deze panorama naar verotte ei.

Op het moment verblijven we op het Zuidereiland in het Abel Tasman natural park. Tijdens onze strandwandeling hebben we kilo's aan mosselen geplukt. Legaal wel te verstaan. 'The green lip mussel.' Gekookt en daarna in de over met knoflook en kaas. Onthouden na dit gegeten te hebben bij familie Talman. Deze mosselen zijn wel drie keer zo groot als de welbekende Zeeuwse mossel. Een prijzige delicatesse voor nul euro. Daar houden wij Hollanders van. Jaloerse blikken deze keer naar ons gericht.

Liefs vanDanielle& Jaap

Pastasaus

Eten bij 'The Food Alley' (Auckland) was een hele beleving. een leuk concept waarbij verschillende, vooral Oosterse keukens hun culinaire hoogstandjes presenteren. Het publiek is een mengelmoes van Aziaten, Kiwi's (Nieuw Zeelanders), toeristen, Maori's en bleekscheten. Danielle en ik genieten er van, ook van de maaltijden.Dit vredelievend gebeuren was in het verleden wel anders, zo hebben wij ervaren in het museum van Auckland.

We zijn inmiddels begonnen met de busreis. Voor de intensieve medereizigers willen we vermelden dat we ' Haheih' hebben gepasseerd. Beroemd om het nabijgelegen 'Hot Water Beach' en 'Cathedral Cove'. Twee verschillende natuurverschijnselen die we niet mochten missen van 'Seagull' de buschauffeur. Bij'Hot Water Beach' is het mogelijk om een gat te graven. Dit gat vult zich vervolgens met warm tot heet water en zo heb je je eigen warme bad. het water is warm door vulkanische activiteiten. Cathedral cove is een bijzondere rotsenpartij aan de kust. We sliepen dicht bij de kust in een soort container. Bij ochtendgloren werden we gewekt door vijftigtal meeuwen. met hun platvoeten stampen ze op het dak en converseren ze schel en luid.

Daarnaverbleven we inRaglan, 's werelds meest beroemde 'surftown'. een hostel waar menigeen halfnaakt, behangen met kralen, en blootvoets zichzelf vermaakt. een hostel waar de hippie's nog hippie's kunnen zijn. een hostel diep gelegen in de 'bush bush'. Een plek waar we maar liefst zes dagen verblijven. De 'Tui' (spreek je uit als Toe-ie), een vogel met een merkwaardige roep, doet ons verbazen. Een schelle intro met een melodieus eind. Surfen doen we hier niet. het huren van een plankje kost bijna $65,=. Zo is alles in Nieuw Zeeland afgrijselijk prijzig. We leven nu al op rantsoen. Muesli in de ochtend, pasta en 1 biertje in de avond. Regelmatig slepen we halfvolle potten pastasaus mee. Met een jaloerse blik en knorrende maag, loeren we dan ook naar de welvarende medebackpacker die zich elke avond volstouwt met bier en luxeproducten. Het zal wel bij het backpackersleven horen. Wie zijn medeleven laat gelden en zich geroepen voelt, mag een financiele bijdrage leveren. Ik kan mijn ribben tellen en Danielle moet een gaatje in haar riep bij laten prikken.

Met vriendelijke groeten

Danielle & Jaap

Hello Kitty Playground

Na te zijn uitgezwaaid door een omvangrijke afscheidscomite kon de reis beginnen. Bij de douane werd het nog even spannend, want ik had nog een kapot gekauwd stuk zoethout in de achterzak. Na een korte inspectie mocht ik het toch meenemen.

In het vliegtuig van ' China Airlines' vergaapte ik me stiekem aan de Chinese stewardessen. Vriendelijk en streng tegelijk gaven zij instructie in onverstaanbaar Engels. We hadden niet echt een riante plaats. We zaten pal voor een groot flikkerend tv-scherm in het middenstuk. Vlak naast Danielle zat een ouder stel met een jengelende peuter. Naast mij in het gangpad werd een gordijntje gesloten om het gepeupel van de rijken beter te scheiden. Deze omgeving werd ook nog eens gevuld met ophitsende kerstmuziek. Klaar om op te stijgen!!

Na maar liefst tien uur en tien minuten stapten we als geradbraakte wokkels uit het vliegtuig in Bangkok. Eindelijk we zijn op de helft! Herstel: we zijn op een-derde. Na wat kiekjes, poepjes en plasjes mochten we instappen. Onze medepassagiers waren niet meer Westers. De enige 'grootogen' waren wij. Een primeur en een gedachte om aan te wennen.

De volgende stop was in Taipei, Taiwan. Elf uur lang mochten we hier onze tijd doorbrengen. Voor Danielle geen probleem want er was een ' Hello Kitty Playground '. Als grootste fan kon ze zich hier kostelijk vermaken. Danielle hoefde zich ook niet te schamen om op de foto te gaan met een levensgrote Hello-Kitty pop want de Aziaten stonden er voor in de rij. In Taipei was het onmogelijk om in slaap te komen wegens alle omroepberichten. Er kwam geen einde aan. ' Tsing-Toi, Ping-Pong, Pinky, Ching-Huang China-Airlines' Het spookt nog steeds door onze hoofden.

De volgende vlucht naar Brisbane zat wat comfortabeler. Ieder had zijn eigen schermpje en wat meer beenruimte. Vanuit Brisbane (Australie) naar Auckland en vanuit Auckland-Airport naar het hotel. Toen ging bij mij het licht uit. Na twee dagen geen slaap door omroepberichten, 'restless legs' en jengelende baby's vond ik rust in de bus. De chauffeur was een Maori, de eerste.

De hotelkamer was prima, qua grootte verglijkbaar met Danielle haar kamertje in Utrecht. In Auckland hebben we een bustour geboekt waarbij we zowel het Noordelijk als Zuidelijk deel van Nieuw-Zeeland bezoeken. Veelbelovend! Grotten, Maori's, kiwi's, golven, natuur en mede-backpackers. Danielle verheugt zich al op het moment dat Jaap de ' Haka' moet leren.

Verder valt het ons op dat het groen is in NIeuw-Zeeland. De bananenpalmen groeit zonder probleem naast een naaldboom. Het weer is wisselvallig, regen, zon, bewolking, maar geen kou.

We kijken uit naar jullie reactie en genieten van elk bericht!

Groetjes van Danielle en Jaap