Stemp! Het paspoort is weer een stempel rijker. De man die de rol vertolkt van een nors kijkende douanier accepteert ons voor negentig dagen in het beeldschone Maleisie. Bij elke grenscontrole krijg ik het warm, zweet ik rond de neus en maak me zorgen om mijn smokkelwaar. De zaadjes uit Indonesie van de 'snakefruitplant' verstopt in mijn toilettas mogen niet ontdekt worden. Deze vrucht vormt een genot op de tong dat ik het er maar op waag. Hopelijk staat deze fruitboom over een paar jaar in volle glorie te bloeien in ons achtertuintje.

Kuala Lumpur was net als Jakarta geen prettige stad om te verblijven, het was viezig en chaotisch. Wel heeft Maleisie veel gezichten en religies. Een mengelmoes aan mensen trok iedere dag aan ons voorbij. Vooral veel moslims gehuld in doeken, lappen en burka's, Indiers en Bangladezen met stippen op het voorhoofd, Chinezen met zwart haar en zelfs Ghanezen vertegenwoordigen hun werelddeel. Hierdoor is Kuala Lumpur verdeeld in Chinatown, Little India en Halalcity. Chinatown en Little India hadden een rijk aanbod aan voer. Vooral de curry's vallen bij ons in de smaak. Door het eten van (vooral de gele) curry is het de volgende dag ontzien. Gesprekken worden abrupt afgebroken, het wandeltempo versneld ineens, de paniek slaat als het ware een beetje toe, want de curry moet eruit. Deze hoop is niet op te houden en wanneer het verossende moment daar is; brandt het geheel van onderen. Om eerlijk te zijn doe ik mijn ding liever in de zee dan op een Aziatisch toilet. Men kan hier maar moeilijk sanitair relaxen. Gehurkt poepen en vervolgens met een waterslang de boel schoon sproeien. Het is me niet gelukt om dit netjes af te handelen. Het poep spettert tegen de enkels en na het sproeien is mijn broek plaatselijk nat. Je komt als een gehavende uit het wc-hokje. Droog vooroefenen is wel een vereiste. Naderhand moet je ook nog voor deze bezigheid betalen en ver weg ruik je de gehele dag een beetje vreemd. In het overgrote Halalcity waren wij voor de Maleis duidelijk niet Halal genoeg. Afkeurende blikken werden afgewisseld met 'nee geschud'. Een enkele keer werd er zelfs naar ons geknort. Dat voelde niet als een warm welkom. We moesten dus gauw weg uit deze grote boze stad.

Op naar Perhentian Island, een eiland dat wel te omschrijven is als een klein paradijs. Witte stranden, heldrblauw water en kokospalmen die de omgeving groen kleuren. Toch was het oppassen geblazen want de komodovaraan geniet ook op dit eiland en is allesbehalve schuw. Het is een indrukwekkend om te zien hoe zo'n enorm reptiel een vuilniszak verscheurd en alle resten opeet. Onderwater is het ook een paradijs, zij aan zij snorkelde ik naast de zeeschildpad, met gepaste afstand boven de 'blacktip' haai en met het hoofd vlak naast de anemoon om 'Nemo' te vinden. Het is heerlijk rustig onderwater, veel te zien en elke keer is het weer een uitdaging om net iets dieper te gaan. Danielle gebaarde naar mij nadat ze door een opening (onderwater) van rots en koraal was gezwommen, wat een durfal!

De laatste tijd maak ik dankbaar gebruik van de Norit van oom Johan en tante Nanny, drink ik zoutoplossingen tegen de uitdroging en slik ik af en toe een paracetamol. Lig veel op bed, de energie is ver te zoeken. De Aziatische keuken heeft me dan eindelijk onder de duim.

Daar stond ze. Klein van stuk, slank, haar mooie lange harend glimmend in de zon. Ze had zichzelf zorgvuldig opgemaakt. Rozegepoederde blosjes, volle wimpers van de mascara en vuurrode lippenstift op de lippen. Door haar ondeugende lach smolt ik van mijn stoel. Heupwiegend in haar korte rokje serveerde zij de gasten en wanneer zij langsliep rook de omgeving heerlijk zoet. Bloemen, nectar, suikerpsin. Haar topje verborg alleen het hoogst nodige van haar welgevormde boezem. Ik kon er maar moeilijk mijn ogen vanaf houden. Toen kwam het moment dat ze mijn coconutshake kwam brengen. Tijdens het serveren kreeg ik een indringende knipoog, niet zo'n vluchtige maar een gemeende. Ik kreeg het er warm van. Daarna zei ze met een zware stem: 'Enjoy your coconutshake'. 'Thank you' zei ik geschrokken. Die zware stem, dat klopt niet, zag ik daar nu ook stoppels? Haar adamsappel is ook vrij groot. Het is niet waar! Ik heb mij vergaapt aan een ladyboy, een shemale, een travestiet. Wat een beginnersfout voor een reiziger in Thailand en ik ben het begaan. Overal kom ik ze nu tegen, of het nu in een sloeberwijk is of op het strand, je ziet de jongens als vrouw overal. In Thailand wordt je geaccepteert zoals je bent en dat is een goede zaak.